Βελτίωση Οδού Καρδίτσας – Άρτας

Να ενταχθεί στο τομεακό πρόγραμμα ΕΣΠΑ του Υπουργείου η προσβασιμότητα της Επαρχιακής Οδού Καρδίτσας – Άρτας ζητά με επιστολή του ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας  Κώστας Αγοραστός...

προς τους Υπουργούς Υποδομών Μ. Βορίδη και Ανάπτυξης Μ. Χρυσοχοΐδη

Την βελτίωση της Επαρχιακής Οδού Καρδίτσας – Άρτας μέσω του τομεακού προγάμματος ΕΣΠΑ του Υπουργείου, ζητά με επιστολή του ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός προς τους Υπουργούς Υποδομών κ. Μ. Βορίδη και Ανάπτυξης κ. Μ. Χρυσοχοΐδη, εξηγώντας την σκοπιμότητα του έργου και την ανάγκη αναβάθμισης των υφιστάμενων υποδομών.
Αναλυτικά ο Κ. Αγοραστός αναφέρει:
«Η Επαρχιακή Οδός Καρδίτσα-Άρτα συνδέει την περιοχή του Θεσσαλικού κάμπου και τις ανατολικές ακτές του Αιγαίου (επομένως και τον ανατολικό άξονα Βορράς - Νότος), με τις δυτικές ακτές του Ιονίου (επομένως και τον δυτικό άξονα Βορράς - Νότος).
Η οδός αυτή συμπληρώνει ως ενδιάμεση χάραξη των δύο αυτών περιοχών (και συγκεκριμένα τις συνδέσεις μέσω Μετσόβου και μέσω Καρπενησίου). Αποσκοπεί στην επικοινωνία των περιοχών αυτών (μέσω του ορεινού όγκου της Νότιας Πίνδου), μεταξύ τους, με τους ορεινούς οικισμούς της περιοχής, τις σημαντικές γεωργικές και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, τις ιστορικές τοποθεσίες, τους αρχαιολογικούς χώρους, καθώς και την πρόσβαση σε τουριστικούς τόπους και χώρους αναψυχής απαράμιλλου φυσικού κάλους.

Επιστροφή στο χωριό

της Μερόπης ΚοκκίνηΌσο περισσότερο βουλιάζουμε στην ύφεση, τόσο πιο πολύ μεγαλώνει το κύμα φυγής από τα μεγάλα αστικά κέντρα προς την επαρχία.

Σε αντίθεση με την εσωτερική μετανάστευση προς τα μεγάλα αστικά κέντρα κατά την περίοδο της κρίσης του ‘60, εν έτει 2012 οι όροι έχουν αντιστραφεί και μπορεί κανείς να μιλήσει πλέον για μια τάση μετανάστευσης των κατοίκων των πόλεων προς την επαρχία. Άνεργοι, οικογένειες, ακόμη και νέοι άνθρωποι που δεν βλέπουν καμία προοπτική στην Αθήνα μετακομίζουν σε πόλεις και χωριά της περιφέρειας, αναζητώντας καλύτερη τύχη. Η εσωτερική μετανάστευση, αν και δεν έχει πάρει ακόμα μεγάλες διαστάσεις, είναι εντούτοις αξιοσημείωτη, μια κι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων φαίνεται να είναι αποφασισμένος ν’ αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό και να στραφεί προς τη γεωργία, τις βιολογικές καλλιέργειες, την κτηνοτροφία, ακόμα και στις φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις και στην ανάπτυξη αγροτουριστικών μονάδων, όσοι καταφέρνουν να βρουν χρήματα για να επενδύσουν.

Ο Θεσσαλικός κάμπος μπορεί να γίνει … Καλιφόρνια!

 

Μια λύση στα δύσκολα που βάζει η οικονομική κρίση προτείνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Θεοφάνης Γέμτος

Τι κοινό μπορεί να έχει η περιοχή του Φρέσνο στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ με τη Θεσσαλία; Μπορεί ο θεσσαλικός κάμπος να ακολουθήσει μια διαφορετική αγροτική προοπτική πέρα από την παραδοσιακή, όπως συμβαίνει με το Φρέσνο;

Απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δίνει ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Θεοφάνης Γέμτος, ο οποίος στο πλαίσιο επίσκεψής του στο Πανεπιστήμιο του Φρέσνο διαπίστωσε κοινά και μη σημεία μεταξύ των δύο περιοχών.

«Η περιοχή του Φρέσνο είναι παρόμοια με τη Θεσσαλία, δηλαδή μια πεδιάδα περιστοιχισμένη με βουνά. Έχει 4.200.000 στρέμματα καλλιεργούμενη έκταση και 3.500.000 λειμώνες και βοσκοτόπους. Είναι μια περιοχή με πολύ μικρές βροχοπτώσεις, αλλά σημαντικά έργα που έγιναν στη δεκαετία του 1960 εξασφαλίζουν αρκετό νερό από φράγματα και άλλες αποθήκες νερού στα γύρω βουνά. Τα επιφανειακά νερά συμπληρώνονται με υπόγεια που αντλούνται από αρκετά μεγάλα βάθη» επισημαίνει ο κ. Γέμτος.

Αυτό που, όπως λέει, έχει ενδιαφέρον είναι η κατανομή των καλλιεργειών στο Φρέσνο και στη Θεσσαλία. «Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να δούμε ότι δύο περιοχές με παρόμοιο κλίμα, έχουν διαφορετικές καλλιέργειες. Η Καλιφόρνια τροφοδοτεί όλες τις ΗΠΑ με λαχανικά, ενώ εμείς εισάγουμε!

Αυτό που έχει επίσης ενδιαφέρον είναι ότι από πλευράς εισοδήματος στην περιοχή του Φρέσνο η μεγάλη καλλιέργεια (βαμβάκι, καλαμπόκι, σιτάρι κ.λπ.) προσφέρει το 8%, τα λαχανικά το 33% και οι δενδρώδεις καλλιέργειες το 59%. (από την ετήσια έκθεση του Υπουργείου Γεωργία της Καλιφόρνια). Είναι σαφές ότι τα λαχανικά και οι δενδρώδεις καλλιέργειες, μαζί με την κτηνοτροφία, δίνουν το κύριο εισόδημα στην περιοχή» τονίζει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Γιατί τόσος «ντόρος» για την Ελλάδα;

Σε «γιοφύρι της Άρτας» τείνει να εξελιχθεί το PSI. Εκεί που πλησιάζουμε στη… βρύση για να πιούμε νερό, κάτι προκύπτει και η συμφωνία μετατίθεται χρονικά. Και ερώτημα που γεννάται είναι πού οφείλεται η καθυστέρηση. Ενώ αποτελεί κοινό μυστικό πως οι διαπραγματεύσεις της Αθήνας με τους ιδιώτες πιστωτές έχουν ουσιαστικά ολοκληρωθεί, κάποιοι «τρενάρουν» την όλη διαδικασία. Και δεν άλλοι από τους τροϊκανούς, οι οποίοι θέλουν να κρατούν το PSI, ως ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στη φαρέτρα τους. Αυτός είναι ο λόγος που καμία συμφωνία για το κούρεμα του χρέους δεν πρόκειται να ανακοινωθεί αν προηγουμένως δεν κλείσει η συμφωνία για τους όρους του νέου οικονομικού προγράμματος. Έτσι οι τελικές ανακοινώσεις δεν πρόκειται να γίνουν πριν από το βράδυ της Κυριακής, όταν εκτιμάται ότι θα έχει κλείσει και το θέμα της διαπραγμάτευσης των όρων του νέου οικονομικού προγράμματος.

Τρόικα: Ζητά… γη και ύδωρ για να πει το ναι

Έξι βασικές απαιτήσεις προβάλλουν οι επικεφαλής της τρόικας για να δώσουν τη συγκατάθεσή τους αναφορικά με τη χρηματοδότηση του PSI+ και τη σύναψη της νέας δανειακής σύμβασης. Όπως προκύπτει από τις συζητήσεις τόσο με τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, όσο και με τον υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, το ενδιαφέρον τους εστιάζεται –κατά τρόπο σαφή και κατηγορηματικό- στη μείωση του μισθολογικού κόστους στον ιδιωτικό τομέα και τις ΔΕΚΟ, στην περικοπή των επικουρικών συντάξεων, στην κατάργηση των ωριμάνσεων, στο ψαλίδισμα του 13ου και του 14ου μισθού, στο κλείσιμο κρατικών φορέων με απόλυση προσωπικού (8.000 με 10.000) και στην πλήρη απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων. Η τρόικα επιδιώκει τα μέτρα αυτά να ψηφιστούν από την παρούσα Βουλή και να αρχίσουν να υλοποιούνται άμεσα από την υφιστάμενη κυβέρνηση. Η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη αντιμέτωπη με την σκληρή στάση του ΔΝΤ, καθώς ο Πολ Τόμσεν έχει διατυπώσει την άποψη ότι παρά το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων, το 2020 το ελληνικό δημόσιο χρέος θα φτάνει το 150% του ΑΕΠ, δηλαδή 60 δισ. ευρώ περισσότερο από τον εκτιμώμενο στόχο με βάση το σημερινό ΑΕΠ. Η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε κυρίως επειδή σε συνάντηση που είχαν πριν δύο εβδομάδες οι κ.κ. Ζαννιάς και Χριστοδούλου με το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ, στην Ουάσινγκτον, δεν είχαν διαφανεί οι απόψεις του κ. Τόμσεν σχετικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Οι απόψεις του κ. Τόμσεν κατέδειξαν και τη διαφοροποίηση μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικανών σχετικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Η διαθήκη μου
Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ’ αυτόν που...
γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί – εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε

σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες
ατελείωτες τις παρελάσεις
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

ΚΡΑΝΑ. ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΕ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΚΕΡΔΟΦΟΡΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΚΡΑΝΙΑ

Σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες τελευταία, δίνεται ιδιαίτερη σημασία σε καρπούς διαφόρων θάμνων, όπως βατόμουρα, φραγκοστάφυλα κλπ που είναι πλούσιοι σε βιταμίνες, πολύτιμα ιχνοστοιχεία, χαρακτηρίζονται από ιδιάζουσα γεύση και άρωμα και καταβάλλονται προσπάθειες για συστηματική καλλιέργειά τους. Η κρανιά ανήκει στην παραπάνω κατηγορία καρποφόρων θάμνων.

• Η κρανιά είναι κατάλληλη για ημιορεινές και ορεινές περιοχές για παραγωγή παραδοσιακών προϊόντων υψηλής απόδοσης και θεωρείται πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια για την υψομετρική ζώνη των 300-800 μέτρων περίπου.

• Tα κράνα χρησιμοποιούνται από την αρχαιότητα ως σήμερα για κεράσματα, για φαρμακευτικούς σκοπούς, για καρδιακές παθήσεις, πόνους κοιλιάς, στομαχικές κι εντερικές διαταραχές, ως χωνευτικό, για την περίοδο της εγκυμοσύνης, ως τονωτικό τις ώρες εργασίας και μετά από αθλητικές δραστηριότητες. 

Η χειρότερη καθωσπρέπει χώρα

του Μάνου Σχίζα

Μέρες που είναι, ο κόσμος διψά για ιστορίες γεμάτες ελπίδα και θαύματα: τροφαντοί γέροντες με γενειάδες μπαίνουν στα σπίτια μας από την καμινάδα και μοιράζουν δώρα, Θεία Βρέφη γεννιούνται σε φάτνες και σώζουν τον κόσμο από τις αμαρτίες του, και η φύση νικά όπως πάντα τον θάνατο για να κυλίσει πάλι ο αέναος κύκλος των εποχών. Θα σας πω κι εγώ μια ιστορία που δυστυχώς δεν είναι τόσο ευχάριστη – αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινή και βρίθει ηθικών διδαγμάτων.

Η ιστορία μας εκτυλίσσεται με φόντο τη μαγευτική Ελβετία, εκεί όπου λέγεται πως οι ζάμπλουτοι συμπατριώτες μας κρύβουν τα λάφυρα δεκαετιών και όπου τόνοι επί τόνων χρυσού μαζεύουν σκόνη σε θωρακισμένα υπόγεια, περιμένοντας τη στιγμή που οι δικαιούχοι τους θα τους ανασύρουν για να αγοράσουν ό,τι ελάχιστο έχει απομείνει σε αυτόν τον κόσμο που δεν τους ανήκει ήδη. Οι κακοί όμως αυτού του Ελβετικού παραμυθιού δεν είναι οι φημισμένοι νάνοι της Ζυρίχης, αλλά οι καλικατζαραίοι της Βασιλείας: η Επιτροπή της Βασιλείας για την Εποπτεία των Τραπεζών.

Ξεκίνησα να γράφω αυτή την ιστοριούλα παραμονές Χριστουγέννων, όταν έφτασε στα χέρια μου το πιο πρόσφατο δημοσίευμα του Patrick Slovik (γνωστού και ως @bank_jasmin), ενός εξαιρετικού οικονομολόγου του ΟΟΣΑ. Το θέμα του είναι οι κανόνες που διέπουν την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών (το βασικό προϊόν της Βασιλείας), και η ζημιά που έχουν κάνει τα τελευταία 25+ χρόνια στον τραπεζικό κλάδο, και κατ’ επέκταση στον υπόλοιπο κόσμο. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Αν δεν έχετε ακουστά την Επιτροπή της Βασιλείας, ή αν δεν έχετε ξανασυναντήσει την έννοια της κεφαλαιακής επάρκειας, τότε μπορεί να σας ενδιαφέρει μια σύντομη εισαγωγή. Αντιθέτως, προσπεράστε τις επόμενες τέσσερις παραγράφους.