Ήπια ανάπτυξη για την Αργιθέα, αρκεί να το θελήσουμε.

Ήπια ανάπτυξη για την Αργιθέα, αρκεί να το θελήσουμε. Σε όλη την ορεινή Ευρώπη η ήπια ανάπτυξη, η οικολογική διαχείριση των ορεινών όγκων αλλά και πεδινών εκτάσεων, η ανάδειξη και προβολή της παράδοσης έχουν κάνει θαύματα.

Τα εγκαταλειμμένα χωριά ξαναζωντάνεψαν, οι ορεινοί πληθυσμοί κρατήθηκαν και ενισχύθηκαν, το τοπικό εισόδημα σημείωσε θεαματική άνοδο. Αυτό το είδος της «πράσινης ανάπτυξης» μπορεί να ανθήσει και στην Αργιθέα, η οποία διαθέτει μοναδικά ορεινά και πεδινά οικοσυστήματα. Με την εγκατάλειψη της υπαίθρου διαλύονται σχεδόν οι κοινωνίες για παράδειγμα το δημογραφικό, με την τόνωση όμως της υπαίθρου θα επιτευχθεί ισόρροπη ανάπτυξη της περιοχής αρκεί να το θελήσουμε. Ο αγροτουρισμός, ο θρησκευτικός τουρισμός, ο εναλλακτικός ορεινός τουρισμός, με την άγρια ομορφιά της ορεινής Αργιθέας που διαθέτει, η φυσική λίμνη, τα καθαρά ποτάμια, τα πετρογέφυρα, τα περατάρια κοκ. μπορούν να λειτουργήσουν ως εφαλτήρας οικονομικής άνθησης και διεξόδου φυγής από τα αστικά κέντρα και επιστροφή στα χωριά μας.

Τα χαρακτηριστικά αυτά αποτελούν σημαντικά πλεονεκτήματα και πολύτιμα αποθέματα της περιοχής και μπορούν να αξιοποιηθούν για την αναγέννησή της, με βάση τις αρχές μιας ήπιας ανάπτυξης και προστασίας του περιβάλλοντος. Μπορούν όμως να δώσουν διεξόδους αντλώντας επιδοτήσεις από προγράμματα του Οικοτουρισμού και του Αγροτουρισμού, τα οποία ενισχύουν την τοπική οικονομία και αξιοποιώντας τους φυσικούς πόρους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε τόπου. Να τονίσω τέλος σε μια λεκάνη με έντονα τα σημάδια της περιβαλλοντικής εξόντωσης λόγω των δραστηριοτήτων της εκτροπής του Αχελώου. αλλά και τεραστίων διαστάσεων αιολικών πάρκων στο σχεδιασμό τους, έχουμε κάθε λόγο να αγωνιστούμε για τη διαφύλαξη των ορεινών οικοσυστημάτων, του υδατικού και του δασικού κεφαλαίου. Η περιοχή και συγκεκριμένα της Αργιθέας, θεωρείται ένα από τα βασικά οικολογικά κεφάλαια της Θεσσαλίας, αλλά και τα φυσικά της αντίβαρα απέναντι στη ληστρική εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών της υδάτινων και αιολικών πόρων.

Στα μεγάλα κοινά προβλήματα, όπως είναι η περιβαλλοντική κρίση, είμαστε όλοι μέρος του προβλήματος αν δεν συμμετέχουμε στη λύση. Ο εθελοντισμός, η προσφορά δηλαδή προσωπικής ενέργειας και χρόνου σε δράσεις προστασίας του κοινού μας περιβάλλοντος, είναι η πιο αποτελεσματική μορφή συμμετοχής μας στα κοινά. Μπορούμε όλοι να οργανώσουμε, ή να συμμετέχουμε σε δράσεις εθελοντισμού για το περιβάλλον, εντοπίζοντας τις προτεραιότητες στην περιοχή μας και αναλαμβάνοντας δράση δηλώνοντας με το παράδειγμά μας πως υπάρχει ένας πλανήτης, ένας κόσμος, ένας σκοπός!

Κάτι τέτοιο όμως προϋποθέτει, πριν από όλα, να προστατέψουμε το δασικό μας πλούτο, τα ήθη και έθιμά μας, τις ομορφιές του τόπου μας, τα νερά μας και το περιβάλλον. Να διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού αυτό που λέμε φυσικό κεφάλαιο του τόπου μας. Κούτσικος Κωνσταντίνος Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Αργιθέας Με το συνδυασμό Μαζί για την Αργιθέα με την Όλγα Κορλού

Αδιαφορία και απούσα η δημοτική αρχή.

Η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να επενδύσει σε έργα υποδομής, όπως οδικά δίκτυα, αποχετευτικά συστήματα, υδρομαστεύσεις, μονοπάτια, καθαρισμοί βοσκοτόπων, πλατείες και πάρκα, για να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των πολιτών και να καταστήσει την περιοχή πιο ελκυστική για τους επισκέπτες, δυστυχώς η απερχόμενη δημοτική αρχή της Αργιθέας επέδειξε αδιαφορία και ήταν απούσα να τα υλοποιήσει.

Το κόψιμο ενός δέντρου έφερε την Πείνα! Ο μύθος του Ερυσίχθονα

Το κόψιμο ενός δέντρου έφερε την Πείνα! Ο μύθος του Ερυσίχθονα Ο Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός ήταν μυθικός γιος του Μυρμιδόνα ή του Τρίοπα και εγγονός του θεού Ποσειδώνα. Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του. Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας.

Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα. Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε. Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε. Με τον μύθο του Ερυσίχθονα ασχολήθηκαν πολλοί αρχαίοι ποιητές και μυθογράφοι, όπως ο Καλλίμαχος στον έκτο του ύμνο προς τη Δήμητρα, ο Λυκόφρων, ο Νίκανδρος και ο Οβίδιος. Βιβλιογραφία: Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Είμαστε εδώ να διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού αυτό που λέμε φυσικό κεφάλαιο του τόπου μας.

Είμαστε εδώ να διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού αυτό που λέμε φυσικό κεφάλαιο του τόπου μας.

Κάτι τέτοιο όμως προϋποθέτει, πριν από όλα, να προστατέψουμε το δασικό μας πλούτο, τα ήθη και έθιμά μας, τις ομορφιές του τόπου μας, τα νερά μας, τα ποτάμια μας, τα πέτρινα γεφύρια μας, τα μοναστήρια μας και γενικά το περιβάλλον μας.

Κούτσικος Κώστας Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Αργιθέας. Μαζί για την Αργιθέα.

Περιοχές σαν την Αργιθέα όλο και λιγοστεύουν.

Η κοινή λογική και αντίληψη λέει ότι περιοχές σαν την Αργιθέα όλο και λιγοστεύουν, λόγω της ανθρώπινης παρέμβασης. Το σίγουρο είναι ότι μελλοντικά αυτές οι περιοχές θα έχουν τεράστια αξία, αν σήμερα κρατήσουν αυτό το συγκριτικό τους πλεονέκτημα και παραμείνουν, σε ένα βαθμό, ανέπαφες.

Απαντώντας, φυσικά, στους κάθε λογής αναπτυσιολάγνους λέω: Εκεί είναι το κλειδί της ανάπτυξης για το μέλλον, με ήπια ανάπτυξη και όχι μέσω των αιολικών σταθμών σε κάθε κορυφογραμμή και των ΜΥΗΕ σε κάθε ρέμα και ποτάμι, που θα καταστρέψουν τη καθαρή ορεινή φύση. Ζωντανό παράδειγμα αποτελεί η Συκιά, στα έργα εκτροπής στα οποία υπάρχει πλήρης εγκατάλειψη, χωρίς κανένα έργο αποκατάστασης.

Πρέπει να οριστούν περιοχές οικοανάπτυξης και να ενισχύονται με κίνητρα στους δημότες. Η άσκηση ήπιων περιβαλλοντικά φιλικών ασχολιών και παραγωγικών δραστηριοτήτων, όπως η αναψυχή, ο τουρισμός φύσης, η παραδοσιακή και βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία-μελισσοκομία, η περιβαλλοντική και πολιτιστική εκπαίδευση και η μεταποίηση των τοπικών προϊόντων.

Αντιμετωπίζονται ως κατ’ εξοχήν περιοχές φυσικού αποθέματος, ενώ παράλληλα επιδιώκεται η διατήρηση και προστασία των παραδοσιακών δραστηριοτήτων, καθώς και του υφιστάμενου οικιστικού αποθέματος και της κατοίκησης να γίνει αποτελεσματική η «έξυπνη» ανάπτυξη της ιδιαίτερης αυτής περιοχής (αραιοκατοίκηση) και να προστατευτεί το αξιόλογο φυσικό της περιβάλλον, μέσω της διατήρησης των παραδοσιακών και αγροτοδασικών δραστηριοτήτων και του συνδυασμού τους με την ανάπτυξη ήπιων δραστηριοτήτων αναψυχής και εναλλακτικών μορφών τουρισμού όπως ελκυστική κατοίκηση για κύρια αλλά και για παραθεριστική κατοικία, σε συνθήκες καθαρής ορεινής φύσης στα πλαίσια των νέων δυνατοτήτων του διαδικτύου και σύμφωνα με το προβλεπόμενο από το παρόν πρότυπο οικιστικής οργάνωσης.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μιλάμε για μια ολοκληρωμένη ήπια ανάπτυξη της Αργιθέας και όχι των μεγαλοσυμφερόντων και μεγαλοεργολάβων. Η τελευταία θεομηνία έδειξε ότι δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός υποδομών, καμία έννοια πρόνοιας, πρόληψης.

Η πλημμύρα έβγαλε στην επιφάνια την κακοδαιμονία της διαπλεκόμενης, εργολαβικής και πελατειακής βαθιάς Ελλάδας. Κούτσικος Κωνσταντίνος Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Αργιθέας Με το συνδυασμό Μαζί για την Αργιθέα με την Όλγα Κορλού

Η Γ Υ Ν Α Ι Κ Α Σ Τ Ο Ν Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Ο ΜΥ Θ Ο, Η Δρυόπη

Η Γ Υ Ν Α Ι Κ Α Σ Τ Ο Ν Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Ο ΜΥ Θ Ο Η Δρυόπη από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ- ΙΣΤΟΡΙΚΑ: Οι Δρύοπες αρχικά κατοικούσαν στην περιοχή ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσός, μία άγονη γη που ήταν γνωστή ως Δρυοπίς, λόγω των πολλών δρυών που είχε. Οι οικισμοί των Δρυόπων διατηρήθηκαν μέχρι που εμφανίστηκαν στον ελληνικό χώρο τα πρώτα καθαυτό ελληνικά φύλα. Η ακμή του πολιτισμού τους τοποθετείται γύρω στα 1300 π.Χ.. Κατά τη Μυθολογία, οι Δρύοπες εκδιώχθηκαν από τη Δρυοπίδα από τον Ηρακλή και τους γειτονικούς Μαλιείς, που κατέλαβαν την οχυρωμένη πόλη τους στον Παρνασσό1. Κατά τον μύθο, στην Τραχινία η Διηάνειρα βοήθησε τον Ηρακλή πολεμώντας στο πλευρό του κατά των Δρυόπων και πληγώθηκε στο στήθος. Στη συνέχεια οι Δρύοπες εποίκισαν την Ηπειρο, όπου μία περιοχή επίσης ονομαζόταν Δρυοπίς. Εκδιώχθηκαν όμως και από εκεί, από τους Δωριείς. Τελικά μετανάστευσαν προς τα νότια και εγκαταστάθηκαν στην Εύβοια και τις Κυκλάδες. Κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της νήσου Κύθνου υπήρχε αρχαία πόλη με το όνομα Δρυοπίς, ενώ ο Ηρόδοτος2 απέδιδε το όνομα σε ολόκληρη την Κύθνο. Κατά τη μυθολογία, όσοι Δρύοπες κατέφυγαν στην Πελοπόννησο προσέπεσαν ως ικέτες στον βασιλιά Ευρυσθέα, ο οποίος τους έδωσε την αργολική πόλη Ασίνη. Οι ίδιοι οι Δρύοπες ίδρυσαν από μόνοι τους τη Νεμέα και τη Δρυόπη Τροιζηνίας. Ο Παυσανίας3 μας πληροφορεί ότι αυτή η μετανάστευση έλαβε χώρα κατά την «τρίτη γενεά», όταν βασιλιάς των Δρυόπων ήταν ο Φύλας (1320 π.Χ) ο οποίος είχε Αρκαδική καταγωγή. Οι ίδιοι οι Δρύοπες θεωρούσαν ότι ο Δρύωψ ήταν ο μυθικός γενάρχης τους και πρώτος τους βασιλιάς στην Οίτη. Για να τον τιμήσουν, οι Δρύοπες είχαν ιδρύσει ένα ιερό με το άγαλμά του στην Ασίνη της Αργολίδας και κάθε δύο χρόνια τελούσαν προς τιμή του μία μυστικιστική εορτή, ενώ παράλληλα τιμούσαν και τη θυγατέρα του, Δρυόπη. Στους Δρύοπες αποδίδεται η ανέγερση των Δρακόσπιτων, 23 μεγαλιθικών μνημείων που βρίσκονται μόνο στη νοτιοανατολική Εύβοια, το τμήμα δηλαδή του νησιού όπου εγκαταστάθηκαν οι Δρύοπες. Η ΔΡΥΟΠΗ: Η Δρυόπη ήταν κόρη του βασιλιά Δρύοπα [στη χώρα των Δρυόπων] και ήταν επιφορτισμένη με το καθήκον να φυλάει τα κοπάδια του πατέρα της στις πλαγιές του όρους Οίτη. Οι Αμαδρυάδες Νύμφες την προσέλκυσαν στις συντροφιές τους και της δίδαξαν τους χορούς και τα τραγούδια που άρεσαν στους θεούς. Ο ΑΠΟΛΛΩΝ: Σε αυτό το περιβάλλον την είδε ο θεός Απόλλων και την ερωτεύθηκε. Για να την προσεγγίσει, μεταμορφώθηκε σε χελώνα! Οι κόρες διασκέδασαν με το ζώο και τελικά η Δρυόπη το μετέφερε στο ανάκτορο του πατέρα της, του Δρύοπα. Ο Απόλλων, μόλις βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία, μεταμορφώθηκε από χελώνα σε φίδι και έσμιξε με την τρομαγμένη κόρη. Εκείνη φοβισμένη για μέρες δεν είπε λέξη στους γονείς της. Παντρεύτηκε, μάλιστα, όσο πιο γρήγορα γινόταν τον Ανδραίμονα, τον γιο του Οξύλου. Από τον γάμο αυτό γεννήθηκε ο Άμφισσος, του οποίου πραγματικός πατέρας ήταν φυσικά ο Απόλλων. Ο Άμφισσος αρφότερα έκτισε την ομώνυμη πόλη [Άμφισσα], δίνοντας έτσι και σ΄αυτή την πόλη μια θεϊκή καταγωγή! ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ: Μια μέρα πολλά χρόνια μετά, όταν η Δρυόπη πήγε να θυσιάσει στις Αμαδρυάδες, κοντά σε ένα ναό του Απόλλωνα που είχε ιδρύσει ο γιος της, εκείνες, από εξαιρετική εύνοια και φιλία απέναντί της, τη σήκωσαν στα πέπλα τους και την πήραν για πάντα μαζί τους. Εκεί όπου έγινε αυτό υψώθηκε μία τεράστια λεύκα, ενω μια πηγή ξεπήδησε από το έδαφος. Η ΟΒΙΔΙΑΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ: Ο Οβίδιος, στις “Μεταμορφώσεις” του, αναφέρει μία παραλλαγή, κατά την οποία η Δρυόπη, όταν ακόμα ο Άμφισσος ήταν μικρό παιδί, πήγε στο βουνό κοντά σε μία λίμνη με κρυστάλλινο νερό. Επιθυμούσε, λέει ο μεγάλος Λατίνος συγγραφέας, να θυσιάσει στις Νύμφες, αλλά είδε ένα δέντρο με υπέροχα άνθη, από τα οποία έκοψε μερικά για να τα δώσει στον Άμφισσο. Δεν γνώριζε ότι το δέντρο αυτό ήταν η μεταμόρφωση της Λωτίδας4. Τότε, είδε να τρέχει αίμα από τα κλαδιά του δέντρου. Η Λωτίς από τον θυμό της μεταμόρφωσε τη Δρυόπη σε ένα δένδρο όμοιο με τον εαυτό της. Το περιστατικό αυτό το είδαν από μακριά μερικά κορίτσια. Όταν αυτές από απερισκεψία το διηγήθηκαν σε άλλους μεταμορφώθηκαν και αυτά σε πεύκα. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Βιργίλιος, στην Αινειάδα του, αναφέρει μία άλλη Δρυόπη, που αγαπήθηκε από τον Φαύνο. ΠΑΡΑΘΕΜΑ: Η Δρυόπη, από τον Αντωνίνο Λιβεράλι [Μεταμορφώσεων Συναγωγή]. “Ἱστορεῖ Νίκανδρος Ἑτεροιουμένων α'. Δρύοψ ἐγένετο Σπερχειοῦ παῖς τοῦ ποταμοῦ καὶ Πολυδώρης μιᾶς τῶν Δαναοῦ θυγατέρων. οὗτος ἐβασίλευσεν ἐν τῇ Οἴτῃ καὶ θυγάτηρ αὐτῷ μονογενὴς ἐγένετο Δρυόπη καὶ ἐποίμαινεν αὐτὴ τὰ πρόβατα τοῦ πατρός· ἐπεὶ δὲ αὐτὴν ἠγάπησαν ὑπερφυῶς ἁμαδρυάδες νύμφαι καὶ ἐποιήσαντο συμπαίκτριαν ἑαυτῶν, ἐδίδαξαν ὑμνεῖν θεοὺς καὶ χορεύειν. ταύτην ἰδὼν Ἀπόλλων χορεύουσαν ἐπεθύμησε μιχθῆναι. καὶ ἐγένετο πρῶτα μὲν κλεμμύς, ἐπεὶ δ' ἡ Δρυόπη γέλωτα μετὰ τῶν νυμφῶν καὶ παίγνιον ἐποιήσατο τὴν κλεμμὺν καὶ αὐτὴν ἐνέθετο εἰς τοὺς κόλπους, μεταβαλὼν ἀντὶ τῆς κλεμμύος ἐγένετο δράκων. καὶ αὐτὴν κατέλειπον αἱ νύμφαι πτοηθεῖσαι· Ἀπόλλων δὲ Δρυόπῃ μίγνυται, ἡ δὲ ᾤχετο φεύγουσα περίφοβος εἰς τὰ οἰκία τοῦ πατρὸς καὶ οὐδὲν ἔφρασε πρὸς τοὺς γονεῖς. ἐπεὶ δ' ἔγημεν αὐτὴν ὕστερον Ἀνδραίμων ὁ Ὀξύλου, γεννᾷ παῖδα ἐξ Ἀπόλλωνος Ἄμφισσον. οὗτος ἐπεὶ τάχιστα ἠνδρώθη, ἀνὴρ ἐγένετο πάντων κρατῶν καὶ ἔκτισε παρὰ τὴν Οἴτην πόλιν ὁμώνυμον τῷ ὄρει καὶ τῶν ἐκεῖ τόπων ἐβασίλευεν. ἱδρύσατο δὲ καὶ Ἀπόλλωνος ἱερὸν ἐν τῇ Δρυοπίδι. καὶ εἰς τοῦτο παρ<ι>οῦσαν τὸ ἱερὸν Δρυόπην ἥρπασαν Ἁμαδρυάδες νύμφαι κατ' εὐμένειαν καὶ αὐτὴν μὲν ἀπέκρυψαν εἰς τὴν ὕλην, ἀντὶ δ' ἐκείνης αἴγειρον ἀνέφηναν ἐκ τῆς γῆς καὶ παρὰ τὴν αἴγειρον ὕδωρ ἀνέρρηξαν, Δρυόπη δὲ μετέβαλε καὶ ἀντὶ θνητῆς ἐγέντο νύμφη. Ἄμφισσος δὲ ἀντὶ τῆς πρὸς τὴν μητέρα χάριτος ἱερὸν ἱδρύσατο νυμφῶν καὶ πρῶτος αγῶνα ἐπετέλεσε δρόμου· καὶ ἔτι νῦν οἱ ἐπιχώριοι τὸν ἀγῶνα διαφυλάσσουσι τοῦτον· γυναικὶ δ' οὐχ ὅσιον παρατυχεῖν, ὅτι Δρυόπην ἀφανισθεῖσαν ὑπό νυμφῶν δύο παρθένοι τοῖς ἐπιχωρίοις ἐδήλωσαν, πρὸς ἅς ἐχαλέπηναν αἱ νύμφαι καὶ αὐτὰς ἀντὶ παρθένων ἐλάτας ἐποίησαν”. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Αντωνίνος Λιβεράλις, Μεταμορφώσεων Συναγωγή, 32.

Υποψηφιότητα Κούτσικου Κώστα με το συνδυασμό ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΙΘΕΑ

Φίλες και φίλοι, δημότες και δημότισσες, Σας ανακοινώνω την υποψηφιότητά μου ως Δημοτικός Σύμβουλος Αργιθέας με το συνδυασμό ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΙΘΕΑ. Συστρατεύομαι σε ένα πολυσυλλεκτικό, αποφασιστικό ψηφοδέλτιο, με προοδευτικό πάντα πρόσημο και ανθρώπους από όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις του Δήμου, με επικεφαλής την Κορλού Όλγα. Για το δήμο Αργιθέας, οι επερχόμενες δημοτικές εκλογές αποτελούν κομβικό σημείο. Είτε θα παραμείνει στο τέλμα της απραξίας και της απαξίωσης, είτε θα μπει σε πορεία ανάπτυξης.

Πάντα πίστευα και πιστεύω ότι η δημοκρατία χρειάζεται, τουλάχιστον, δεύτερη και όχι μια μοναδική άποψη. Ήρθε η δεύτερη άποψη να πρωταγωνιστήσει με φρέσκιες ιδέες και νέους ανθρώπους, που αγωνίζονται είτε σε αυτό τον τόπο, είτε για αυτό τον τόπο και αποτελούν το μέλλον της Αργιθέας. Άνθρωποι ικανοί, καταξιωμένοι στο χώρο τους, με ειλικρινή διάθεση για προσφορά. Άνθρωποι που δεν προσδοκούν τίποτα από το Δήμο και επιθυμούν να προσφέρουν στον τόπο τους. Με ενωτικές συσπειρώσεις, χωρίς ταμπέλες και ιστορικές αναφορές, χωρίς προαπαιτούμενα, αλλά μόνο με διάθεση, μεράκι και αποφασιστικότητα να εκφράσουν αλλά και να υλοποιήσουν τις ιδέες τους. Αποτελεί πρωταρχικό μου μέλημα να ενώσουμε ελπίδες, ιδέες, δυνάμεις, γνώσεις και γενιές, για έναν σύγχρονο ευρωπαϊκό δήμο, για ένα καλύτερο αύριο, για την Αργιθέα του 2030. Ένας μικρός Δήμος που μπορεί να γίνει πιο λειτουργικός και σύγχρονος με χωριά όμορφα, ζωντανά, ασφαλή και δημότες περήφανους για τον τόπο τους. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο θεσμός που οι βασικές του αρχές διέπονται στην ουσία της φράσης «υπηρετώ τους πολίτες». Γι΄ αυτό πρέπει όλοι μαζί να συνεχίσουμε να αλλάζουμε την Αργιθέα μας, για να έχουμε έναν τόπο συμμετοχικό, δημιουργικό, οικολογικό, καινοτόμο και πάνω απ΄ όλα δίκαιο. Την επόμενη πενταετία πρέπει να παρθούν σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον του τόπου μας και να λυθούν μια σειρά από άλυτα προβλήματα, που λιμνάζουν τα τελευταία χρόνια. Να μιλήσουμε για δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής των πολιτών σε όλες τις κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν το Δήμο. Για μια νέα αυτοδιοίκηση ανοιχτή, δημοκρατική, κοινωνική και φιλική προς το περιβάλλον. Να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στον τόπο και στους συμπατριώτες μας. Ήρθε η ώρα που μπορείτε να μας εμπιστευτείτε! Τιμή για την Αργιθέα, η Όλγα Κορλού, γνήσια Αργιθεάτισσα μαχητική, δυναμική, αποφασιστική, με τσαγανό και ενεργητικότητα. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Δήμου Αργιθέας, στο κουπί των εκλογών γυναίκα υποψήφια. Καλή επιτυχία Όλγα! Ζητώ την εμπιστοσύνη σας, ζητώ την ψήφο σας για να μπορώ να διεκδικώ και να είμαι μάχιμος σε ό, τι αφορά το δήμο μας, την Αργιθέα. Η απόφαση είναι πλέον στα χέρια σας, στα χέρια των δημοτών της Αργιθέας. Θα τα καταφέρουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να πάμε την Αργιθέα ΜΠΡΟΣΤΑ, εκεί που πραγματικά της αξίζει. ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΙΘΕΑ! Καλό μας αγώνα και καλή επιτυχία! Κούτσικος Κωνσταντίνος Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Λίγα λόγια για μένα. Είμαι ο Κώστας Κούτσικος του Βασιλείου και της Ιωάννας κατάγομαι από τα Βραγκιανά, παντρεμένος με τη Χρυσούλα Κοθώνα του Γρηγορίου και της Στυλιανής από τη Μεταμόρφωση (Κατούσι) Ανθηρού και έχουμε αποκτήσει τρία παιδιά. Λογιστής στο επάγγελμα, διατηρώ λογιστικό γραφείο. Πρώην διαιτητής ποδοσφαίρου. Ασχολούμαι με τα κοινά πολλά χρόνια, ξεκίνησα από τα τοπικό Βραγκιανών ως υποψήφιος στις αρχές της σύστασης του δήμου Αχελώου, στις εθνικές εκλογές ως υποψήφιος στους ΟΠ, στο ΜέΡΑ25 στην Καρδίτσα και στη Λάρισα, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας με τον Δ. Κουρέτα αλλά και στα δημοτικά δρώμενα της Λάρισας, φυσικά αφήνοντας πάντα αντιπρόσωπο τη σύζυγό του εκλέγειν στα κοινά της Αργιθέας.